Οι πανηγυρισμοί για την κυβερνητική αλλαγή στην Ουγγαρία, ολίγων, ευτυχώς, συμπατριωτών μας, όπως άλλωστε και των αντίστοιχων στην υπόλοιπη Ευρώπη, αναφέρονται σε αδιευκρίνιστο αντικείμενο. Και τούτο διότι, όπως όλα δείχνουν, οι μεταβολές που αναμένονται από την αποχώρηση του Ορμπάν και την εγκαθίδρυση του Mάγιαρ στην εξουσία θα είναι ελάχιστα σημαντικές στην ολότητά τους.

The post Αβάσιμοι ενθουσιασμοί στην ΕΕ για το αποτέλεσμα στην Ουγγαρία first appeared on Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη.

Να υποδεχτούμε με κατάνυξη μια κοσμοϊστορική απόφαση, που αναμέναμε πάνω από 8 δεκαετίες. Και που μέσα σ’ αυτές, ορισμένοι ανάμεσά μας, δίναμε μάχες για ό,τι φαινόταν χαμένο και δήθεν υπήρχε μόνο στη φαντασία «αθεράπευτα ρομαντικών»,  δηλαδή όλων ημών, που πιστεύαμε σε θαύματα.

Αναφέρομαι στις γερμανικές αποζημιώσεις για τα εγκλήματα πολέμου των ναζί, που η ιστορική απόφαση του ανώτατου ιταλικού δικαστηρίου δικαίωσε για το μαρτυρικό Δίστομο. Και ανοίγει τον δρόμο και για τη δικαίωση των λοιπών ναζιστικών εγκλημάτων.

Αυτά είναι πολλά, αναρίθμητα. Θα αναστήσουν οι αποζημιώσεις τους την Ελλάδα; Γιατί, στις αρχικές διεκδικήσεις μας, έχει βέβαια προστεθεί και το απερίγραπτο έγκλημα με τα μνημόνια, μέσα από το οποίο φορτώθηκε στην πατρίδα μας δάνειο που δεν ήταν δικό της, αλλά των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών (βλ. σχετικά εδάφια αρχείων του Επστάιν).

Δεν ξέρω πότε θα υποχρεωθεί η Γερμανία να καταβάλλει αυτές τις χρόνιες οφειλές της. Θα υποχρεωθεί όμως σίγουρα. Και βέβαια, το πόσο γρήγορα θα εξαρτηθεί από τις ενέργειες της νέας ελληνικής Κυβέρνησης. Η οποία εξυπακούεται ότι επιβάλλεται να θέσει την απαίτηση αυτών των αποζημιώσεων ανάμεσα στους αρχικούς και κυρίαρχους στόχους της.

Και στο μεταξύ, όλοι εμείς, που αγωνιστήκαμε και πιστέψαμε ότι κάποτε θα δικαιωθεί η πατρίδα μας, θα έχουμε την ικανοποίηση να διαπιστώσουμε την παύση των ειρωνικών και αφ’ υψηλού χαμόγελων των φίλων Γερμανών, κάθε φορά που οι δικοί μας (φορώντας προηγουμένως γάντια, βεβαίως-βεβαίως) τολμούσαν να αναφέρουν τα γερμανικά χρέη.

Αλλά, και ακόμη, όλοι εμείς οι «ρομαντικοί» που υφιστάμεθα χρόνια σχόλια του τύπου «τι τα θέλετε, το ζήτημα των αποζημιώσεων έληξε….», θα έχουμε επιπλέον την ικανοποίηση να διαπιστώσουμε ότι αυτό που έληξε, άδοξα, θα είναι η προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας της κατοχής.

Τώρα, λοιπόν, αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον η απόφαση του Ιδρύματος Δημητρίου και Μαρίας Δελιβάνη, σε συνεργασία με τη Διεθνή Επιτροπή Διεκδίκησης Γερμανικών Χρεών, να συζητήσει το φλέγον αυτό θέμα στα πλαίσια διεθνούς συνεδρίου, τον προσεχή Οκτώβριο στη Θεσσαλονίκη.

The post Ιστορική απόφαση για τα γερμανικά κατοχικά χρέη first appeared on Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη.

Στις 6 τρέχοντος έκλεισαν 85 χρόνια από την έναρξη κόλασης που έζησε η Ελλάδα, επί 1264 ημέρες ναζιστικής κατοχής. Η βαρβαρότητα της ξεπερνά κάθε ανθρώπινη φαντασία.

Μέσα σε αυτές τις δραματικές μέρες, ο ελληνικός λαός υπέστη τα πάνδεινα, από μια σειρά ατέλειωτων εγκλημάτων πολέμου. Η αγριότητα των Ναζί δολοφόνησε χιλιάδες Έλληνες, ανάμεσά τους και αγέννητα παιδιά, επιβάλλοντας έναν απάνθρωπο λιμό απ’ άκρου σε άκρο στη χώρα. Οι σκελετωμένοι άνθρωποι και τα καχεκτικά παιδιά πέθαιναν στους δρόμους, από πείνα, και τους μάζευαν με τα σκουπίδια.

Οι μαζικές εκτελέσεις ήταν σε καθημερινή βάση, καθώς και ο εμπρησμός ολόκληρων χωριών. Οι Ναζί άρπαξαν το χρυσό μας, μας υποχρέωσαν σε κατοχικό δάνειο, κατέστρεψαν το σύνολο της παραγωγικής βάσης της χώρας, επέβαλαν πληθωρισμό, με άνοδο τιμών, που το ύψος τους δεν εμφανίστηκε ποτέ σε άλλη χώρα, άρπαξαν αρχαιότητες αμύθητης αξίας και επέβαλαν καθεστώς τρόμου και μαρτυρίων, που αποδεκάτισε τον πληθυσμό. Αφήσανε πίσω τους ερείπια και καμένη γη.

Ο ελληνικός λαός, σ’ αυτά τα 85 χρόνια από την καταστροφή ανέμενε από τους απογόνους των Ναζί κάποια χειρονομία, που να υποδεικνύει τις τύψεις τους για τα ανείπωτα εγκλήματα των προγόνων τους. Μια κίνηση που να περιέχει κάποια μορφή συγνώμης.

Και, βέβαια, ιδίως μετά από τη συνένωση των δύο Γερμανιών, ο ελληνικός λαός ανέμενε την πληρωμή των κατοχικών χρεών, ως ελάχιστη συγνώμη, απέναντι στις ψυχές των άγρια δολοφονημένων Ελλήνων. Αλλά, αυτή η έστω ελάχιστη αναμενόμενη κίνηση, από τους απογόνους των καταστροφέων μας, δεν ήρθε ποτέ.

Αντιθέτως, και δυστυχώς, οι απόγονοι αυτών, που ισοπέδωσαν την Ελλάδα, δεν δίστασαν να μας δολοφονήσουν γι’ ακόμη μια φορά, πρωτοστατώντας στην επιβολή των φονικών μνημονίων. Να μην λησμονούμε το μίσος εναντίον της χώρας μας από τον Σόιμπλε, που με άκρως προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για τους Έλληνες, αρνιόταν να συναινέσει σε προτάσεις των Γάλλων, να επιτραπεί στη χώρα η ανάπτυξη, για να μπορέσουμε να καταβάλουμε τα χρέη μας.

Γιατί, δεν ξανάγινε χώρα, που να πληρώνει τεραστίων διαστάσεων χρέη, σε καθεστώς ακραίας λιτότητας, όπως αυτό που επιβάλλει το Σύμφωνο Σταθερότητας. Έτσι, ζήσαμε και εξακολουθούμε να επιβιώνουμε σε περιβάλλον απάνθρωπης λιτότητας, που φυσικά αποκλείει την ανάπτυξη. Και, που εξηγεί το γιατί η οικονομία μας το 2026 δεν άγγιξε ακόμη το επίπεδο του 2009, πριν δηλαδή από την επιβολή των μνημονίων.

Αλλά, να υπογραμμίσω ακόμη ότι ο Σόιμπλε, και οι λοιποί αρμόδιοι Γερμανοί, που συμπεριφέρθηκαν έτσι στην Ελλάδα, γνώριζαν από τότε, αυτό που λίγοι Έλληνες υποψιάζονταν. Ότι, δηλαδή, όπως ουδεμία πια αμφιβολία αφήνει η σχετική συνομιλία ανάμεσα σε Έπσταϊν και Τσόμσκι, μέσα από τις αποκαλύψεις των αρχείων του Έπσταϊν, το χρέος που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, που την ματώνει και θα την ματώνει εσαεί, αν εξακολουθήσει να το πληρώνει, δεν είναι δικό της.

Αποτελεί την καταστροφική μέθοδο που μας επιβλήθηκε, για να σωθούν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. Το ότι έτσι διαλύθηκε μια ευρωπαϊκή χώρα, μέλος της Ευρωζώνης, δεν αποτελούσε πρόβλημα των Γερμανών και του επικεφαλής, τότε, της καταστροφής της χώρας μας, Σόιμπλε.

Ειλικρινά λυπούμαι που αναγκάζομαι να καταφέρομαι εναντίον κάποιου που δεν μπορεί να απαντήσει, αλλά δεν γίνεται διαφορετικά. Έτσι, και γι’ αυτό, επειδή το δάνειο δεν ήταν υπέρ των Ελλήνων, αλλά υπέρ των τραπεζών, το 90% οδεύει προς τις τράπεζες, ενώ μόνο το 10% διοχετεύεται στην κατακαημένη χώρα μας. Αλλά, όμως, εμείς καταβάλουμε το σύνολό του.

Επιπλέον, το τερατώδες αυτό δάνειο, στα 17 χρόνια από την επιβολή του, και σε πείσμα των ανείπωτων θυσιών των Ελλήνων, όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά αντιθέτως έχει συνεχή ανοδική τάση.

Επί 85 χρόνια οι απόγονοι των Ναζί δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη να καταβάλουν τα κατοχικά τους χρέη, τα οποία έχουν επιφορτιστεί και με τις απαράδεκτες μεθοδεύσεις των μνημονίων, εναντίον της πατρίδας μας.

Αντιθέτως. Οι απόγονοι των Ναζί τα τελευταία χρόνια ακολουθούν μια διαφορετική μέθοδο καταστροφής των Ελλήνων, που στοχεύει στη μεθοδευμένη αλλοίωση της μνήμης τους. Οι μνήμες, όμως, δεν πρέπει ποτέ να εξαλειφθούν. Και επειδή αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της ιστορίας μας, αλλά και επειδή υπάρχει ελπίδα, η διαφύλαξή τους να αποθαρρύνει παρόμοιες φρικαλεότητες, στο μέλλον.

Εδώ, λοιπόν, και αρκετό καιρό επιχειρείται η συνέχιση των εγκλημάτων εναντίον του λαού μας, μέσω υπόγειας προσπάθειας να ξαναγραφτεί η ιστορία. Να εξαλειφθούν οι ναζιστικές ωμότητες, και να προβληθεί η φιλία, η λυκοφιλία να πω ορθότερα ανάμεσα στους δύο λαούς: το θύτη και το θύμα.

Όπως αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά, οι Γερμανοί, μας θεωρούν σε τέτοιο βαθμό ευκολόπιστους και υποτελείς, ώστε να πιστεύουν, ότι με «καθρεφτάκια», που δίνονταν πάλαι ποτέ στους Αφρικανούς, να μας κάνουν να λησμονήσουμε τα μαρτύρια των δικών μας ανθρώπων, από τους αδίστακτους Ναζί. Κάτι, που αν συνέβαινε, θα ισοδυναμούσε με δεύτερο βασανισμό και βίαιο θάνατό τους.

Αλλά, δυστυχώς. Να το πω ψιθυριστά, να το ξεστομίσω με βαθύτατο πόνο, αλλά και με τόνους ντροπής, πως έχουν κάποιο δίκιο οι σημερινοί απόγονοι των Ναζί, να μας θεωρούν του χεριού τους, και σε τέτοιο απαράδεκτο βαθμό υποτελείς.

Φτάνει ν’ αναλογιστούμε ότι πάνω από 8 δεκαετίες (αν εξαιρέσουμε, στο μεταξύ, κάποια ψίχουλα, που μας πέταξαν) το ελληνικό κράτος δεν απαίτησε με αποφασιστικότητα, συνέχεια και συνέπεια, ως όφειλε, τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Το σύνολο αυτών, που οι Γερμανοί μας χρωστούν, όπως αυτό εκφράζεται σε υλικούς όρους, αλλά φυσικά όχι και σε όρους ψυχικού ολέθρου, έχει υπολογιστεί σε πάνω από 1 τρισεκατομμύριο ευρώ.

Ποσό, που σαφέστατα, δεν μπορεί να εξαγοραστεί με τις πολύπλευρες προσπάθειες εγκαθίδρυσης φιλίας, ορθότερα θα έλεγα λυκοφιλίας, ανάμεσα στους απογόνους των Ναζί, και στους απογόνους των Ελλήνων, των οποίων οι πρόγονοι, μαρτύρησαν στα χέρια των Ναζί. Ποσό, που ανήκει στον ελληνικό λαό και ουδείς δικαιούται να το χαρίζει στους απογόνους των Ναζί.

Η καταβολή των γερμανικών χρεών θα μετρήσει, έτσι, ως ελάχιστη έκφραση συγγνώμης, αν μπορεί, βέβαια, να υπάρξει συγνώμη, για τέτοιας μορφής αποτρόπαια εγκλήματα.
Και όχι μόνο! Αλλά, με το προϊόν των γερμανικών αποζημιώσεων, ελπίζεται ότι η πατρίδα μας θα μπορέσει να ξανασταθεί στα πόδια της, και να ανασυγκροτήσει τη ρημαγμένη της οικονομία.

Θα έλεγα, λοιπόν, ότι η απαίτηση των κατοχικών γερμανικών χρεών είναι η πρώτη και καταλυτικής σπουδαιότητας ενέργεια, με την οποία θα πρέπει να ασχοληθεί η νέα ελληνική κυβέρνηση, όποια μορφή και αν έχει και από όπου και αν προέρχεται.

Γιατί, από κοινού με την εξυγίανση των θεσμών, αρχίζοντας βέβαια, από τη δικαιοσύνη, οι κατοχικές αποζημιώσεις αναμένεται να είναι το οξυγόνο, που θα επαναφέρει στη ζωή τη ρημαγμένη μας οικονομία. Η απαίτηση οφείλει να είναι πανελλαδική και να βασίζεται στην απόφαση χρησιμοποίησης κάθε νόμιμου μέσου.

Αλλά, και μετά τις σχετικές αποκαλύψεις των αρχείων Έπσταϊν, εξυπακούεται ότι η Ελλάδα οφείλει να σπεύσει σε ριζική αναθεώρηση των μνημονίων, καθώς δεν είναι νοητό να εξακολουθήσει να εξοφλεί δάνειο που δεν είναι δικό της.

Το Ίδρυμα Δημητρίου και Μαρίας Δελιβάνη, από κοινού με τη Διεθνή Επιτροπή Γερμανικού Χρέους στην Ελλάδα, προτίθεται να διοργανώσει τον Οκτώβριο του 2026 συνέδριο, για τα Γερμανικό χρέος, αλλά και για τα Μνημόνια.

Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι του χρόνου τέτοια μέρα, θα υπάρχει σοβαρή ελπίδα ευόδωσης του αγώνα, για την απόκτηση των κατοχικών γερμανικών χρεών, αλλά και της αναθεώρησης των φονικών μνημονίων, και θα γιορτάζουμε τις πρώτες νίκες.

The post Έκλεισαν 85 χρόνια από την αποφράδα ναζιστική εισβολή first appeared on Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη.

The post Κυριακάτικο Μαγκαζίνο | Η Επέτειος της 25ης Μαρτίου first appeared on Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη.

The post ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΛΗΞΗ, ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΧΡΕΩΝ ΜΑΣ first appeared on Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη.

Να δούμε λοιπόν, ποιες είναι αυτές οι «αιρετικές» ιδέες και θέσεις μου, που έβγαλαν από τα ρούχα τους τους προστάτες της ορθότητας, και που επί εβδομάδες απασχολούν, με  ομοϊδεάτες τους (βεβαίως-βεβαίως) τα κοινωνικά μέσα, ανήσυχοι για τους σχετικούς κινδύνους…..Να δούμε, λοιπόν!

1. Υποστήριξα, και συνεχίζω φυσικά να υποστηρίζω, από κοινού  με τους περισσότερους σοβαρούς οικονομολόγους, Έλληνες και ξένους, ότι οφείλαμε να εξετάσουμε και εναλλακτικές λύσεις, πριν υπογράψουμε (όσοι υπέγραψαν) τα Μνημόνια της καταστροφής. Μερικοί  μάλιστα και χωρίς να τα διαβάσουν. Ή μήπως  διαφεύγει, στους κυνηγούς   «αιρετικών» ιδεών το γεγονός ότι συγκεκριμένα εδάφια των Μνημονίων τελείωσαν την Ελλάδα;

Συνεπώς, ό,τι δεν κάναμε τότε (ως στοιχειωδώς, επιβεβλημένο), δηλαδή την επιμελή  αναζήτηση και άλλων δυνατών λύσεων,  πριν από την υπογραφή, οφείλουμε να το πράξουμε τώρα, 17 χρόνια μετά τις υπογραφές του ολέθρου.

Αναφέρομαι, φυσικά, στην επιτακτική πια ανάγκη αναθεώρησης του περιεχομένου των φονικών Μνημονίων! Ή μήπως  κάποιοι «ειδήμονες περί τα οικονομικά» δεν διάβασαν ή δεν κατανόησαν την έννοια της συνομιλίας Επστάιν-Τσομσκι  για:

-Το ότι «ξεπληρώνουμε δάνειο, που δεν είναι δικό μας,  για να εξυπηρετηθούν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες, ενόσω ο λαός μας αιμορραγεί; Και για:

-Το ότι «θα ήμασταν καλύτερα με τη δραχμή”;

Εκ πρώτης όψης είναι άξιο απορίας το γεγονός, ότι για αυτή την ανατρεπτική ομολογία, που άμεσα αφορά την τύχη της χώρας μας, δεν κουνήθηκε φύλλο! Προφανώς, η σιωπή, για μια τέτοιας καταλυτικής σημασίας παρατήρηση/ομολογία, είναι πιο συντριπτική από τις όποιες σχετικές παρατηρήσεις. Σιωπή τάφου, λοιπόν, για το σημαντικότερο συμβάν της τελευταίας δεκαεπταετίας, που σφράγισε με σκοτάδι την τύχη της Ελλάδας.

2. Ανάμεσα και σε άλλα θεωρήθηκε «αιρετική ιδέα!!!!» η ευχή μου, «να είχαμε έναν Έλληνα Ερντογάν»! Πόσο στερημένοι βασικής αντίληψης πρέπει να είναι όλοι όσοι αδυνατούν να κατανοήσουν αυτή την ευχή, ζώντας στη σύγχρονη Ελλάδα.  Άραγε,  τι, ακριβώς, δεν κατανοούν;

3. Τρίτη «αιρετική ιδέα», είναι (κατά τους «ειδήμονες» πάντοτε, Τρολ και λοιπούς), η άποψή μου ότι η τετραετία για εκλογές  είναι αρκετή, όταν οι συνθήκες είναι σχετικά ομαλές. Αλλά, όταν κινδυνεύουμε να εκχωρήσουμε κυριαρχικά μας δικαιώματα (που, σαφέστατα είναι τώρα η περίπτωσή μας) επιβάλλεται να ζητηθεί, εκ νέου, η γνώμη του ελληνικού λαού. Παράδοξο μεν, αληθές δε: Ούτε αυτό δεν ήταν σε θέση να κατανοήσουνε όσοι χαρακτήρισαν «αιρετικές» δικές μου απόψεις.
4. Ακόμη, και από όσο βέβαια θυμάμαι, «αιρετική» έκριναν οι «ειδήμονες» πάντοτε, μία    δική μου φράση περί «αιματηρής επανάστασης», που δυστυχώς δεν κατόρθωσα να βρω πότε και κυρίως που και πως την ανέφερα  ή την έγραψα. Οπωσδήποτε, και επειδή δεν βλέπω  κάτω από ποιες συνθήκες αναφέρθηκε, αρκούμαι να πω, αναγκαστικά γενικά και αφηρημένα, ότι σε χώρα, όπως η Ελλάδα, που επί 17 χρόνια καρκινοβατεί γύρω από συνθήκες που παραμένουν χειρότερες από τις αντίστοιχες του 2009, «δεν μπορεί να αποκλειστεί  μια επανάσταση, που κινδυνεύει επιπλέον να είναι και αιματηρή». Πού, ακριβώς, βρίσκεται το…. «αιρετικό», στοιχείο; Σε ταραγμένους εγκέφαλους;

5. Τέλος, κάποια φυλλάδα με κατηγορεί ότι, άκουσον-άκουσον, υποστηρίζω να «πετάξουμε με τις κλωτσιές τους  πρόσφυγες». Που, φυσικά, βρίσκεται στο ταραγμένο κρανίο του γράφοντος, το σχετικό αυτό όνειδος, και όχι σε δικά μου γραπτά. Αλλά, επειδή πρόκειται περί πολύ σημαντικού θέματος, και επειδή ο περί ου είναι παντελώς ανίδεος, καλόν θα ήταν να διάβαζε τη θεωρία του Καλλέργη, περί της «ενωμένης Ευρώπης». Έχω και άρθρα και ομιλίες πάνω στη θεωρία του, που υλοποιείται τώρα στην Ευρώπη. Μέχρι ορισμένου σημείου η άγνοια.

Αυτά τα ολίγα με το αναπόφευκτο συμπέρασμα:

ΑΛΟΙΜΟΝΟ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΚΡΙΝΕΙ «ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ» ΤΙΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΘΕΣΕΙΣ.

Αποτελεί την ερμηνεία  τού γιατί η Ελλάδα είναι στην κατάσταση που έχει περιέλθει.

The post Τα τρολ της Ομάδας Αλήθειας κρίνουν ως «αιρετική» ιδέα την αναθεώρηση των Μνημονίων first appeared on Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη.

Α) Περί οικονομικής ανάπτυξης

Γνωρίζω, εκ πείρας, ότι δεν πρέπει να ανακοινώνονται κάποιες αλήθειες, που αφορούν την πατρίδα μας, και που κρίνονται δυσάρεστες/μη ανακοινώσιμες από τους αρμόδιους. Ιδιαίτερα, δεν πρέπει να αμφισβητείται το αφήγημα περί “ανάπτυξης” και μάλιστα “περίλαμπρης”.

Αλλά, πως να σωπάσουν οι οικονομολόγοι, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, όταν η αποστολή τους είναι η εμφάνιση και κριτική σημαντικών οικονομικών δεδομένων, και όταν αυτά αποκαλύπτονται από σχετικές έρευνες; Πως να ελπίζεται ότι κάποτε θα αποφασιστεί η λήψη μέτρων, που να καταστήσει πραγματική την οικονομική ανάπτυξη στην Ελλάδα;

Έχουμε, λοιπόν, και λέμε:

• 2.800.000 Έλληνες στο φάσμα της φτώχειας. Οι μισθοί που δεν αρκούν να καλύψουν πάνω από 18 ημέρες το μήνα τις ανάγκες των νοικοκυριών. Οι ανεπαρκέστατες αυξήσεις τους, που εξαφανίζονται από τον πληθωρισμό της αισχροκέρδειας, πριν ακόμη δοθούν στους δικαιούχους. Οι υπερβολικοί φόροι, που φουσκώνουν τα πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία, σταθερά, κατευθύνονται για αποπληρωμή χρεών, μη ακόμη απαιτητών. Η μεσαία τάξη εξαφανίζεται
  στην Ευρώπη.
• Ακόμη και η Βουλγαρία είναι καθοδόν να μας ξεπεράσει. Μετά τα φονικά Μνημόνια, κατρακυλήσαμε από την κορυφή των Βαλκανίων, στα έγκατα, και ουδεμία ελπίδα να ανακτήσουμε τη θέση μας, χωρίς εγκάρσιες αλλαγές οικονομικής πολιτικής. Μας έχουν ξεπεράσει τα βαλκανικά κράτη, τα οποία προ Μνημονίων, τα κοιτούσαμε αφ’ υψηλού. Και μας ξεπέρασαν, χρησιμοποιώντας τα “επάρατα” εθνικά τους νομίσματα.
  Εξάλλου, η προσπάθεια περιφερειακής ανάπτυξης, στα χειρότερά της, διαχρονικά, και μάλιστα αναφορικά με τις πιο εθνικά ευαίσθητες περιοχές μας.
• Και, άραγε, μετά τα παραπάνω, και πολλά άλλα, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τυχαίο το γεγονός ότι, με βάση τα ευρήματα του World Happiness Report, ο ελληνικός λαός εμφανίζεται ως ο πιο δυστυχισμένος στην Ευρώπη;

Β) Περί δικαιοσύνης και ελευθερίας του Τύπου

Ολοένα συχνότερα σκέφτομαι πόσο καλύτερα θα ήταν για τους αρμόδιους, αν από την αρχή της τραγωδίας στα Τέμπη, αναγνώριζαν τις ευθύνες τους και ζητούσαν συγνώμη, με δάκρυα στα μάτια, αντί να ανοίγουν, σε καθημερινή βάση τον πολιτικό τους τάφο.

Γιατί, αναμφίβολα, αυτά που αποκαλύπτονται στα δικαστήρια που ασχολούνται με το έγκλημα των Τεμπών, όπως ανάμεσα και σε άλλα, τα προχθεσινά στη Λάρισα, είναι, όντως αδιανόητα για ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα, Εκθέτουν, όχι μόνο τη δικαστική εξουσία, αλλά και ολόκληρη τη χώρα, επειδή τα ανέχεται.

Ιδίως, και επειδή οι ανεξέλεγκτες φάσεις του εγκλήματος των Τεμπών, συνυπάρχουν και με σκάνδαλα όπως της παρακολούθησης τηλεφώνων, του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και της πρόσφατης εντατικοποίησης των «θεάρεστων» δραστηριοτήτων, εναντίον Ελλήνων πολιτών, της Ομάδας Αλήθειας και των τρολ.

Επιπλέον, σίγουρα, δεν είναι άσχετα, με την κατάσταση στην οποίαν έχει, δυστυχώς, περιέλθει η δικαιοσύνη στον τόπο μας, όπου 7 στους 10 Έλληνες δηλώνουν ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη σε αυτήν, και τα επόμενα συνταρακτικά:

Η Ελλάδα , καταλαμβάνει δυστυχώς την τελευταία θέση (27η) στην ΕΕ, για τέταρτη συνεχή χρονιά, στο θέμα της ελευθερίας του Τύπου. Η κατάταξη αυτή ανησυχεί ιδιαίτερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για το κράτος δικαίου και την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης στην Ελλάδα.

Και αναφορικά με την παγκόσμια κατάταξη της χώρας, αυτή καταλαμβάνει την 89η θέση, σε σύνολο 180 κρατών, και βρίσκεται κάτω από πολλές αναπτυσσόμενες οικονομίες, όπως τη Ζαμπία, την Αλβανία,τη Μογγολία, τη Βολιβία, την Τανζανία, το Κατάρ, το Κόσοβο, τη Βοσνία…και πολλές αφρικανικές χώρες.

The post Δυσάρεστα ευρήματα για την Ελλάδα first appeared on Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη.

===========================================

Η κυρία Ούρσουλα φον ντερ Λαιεν , ανυπόμονη για την άμεση εφαρμογή της συμφωνίας Mercosur δεν ανέμενε την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου όπου αυτή παραπέμφθηκε, και αντ’ αυτής ανήγγειλε την άμεση εφαρμογή της. Αγνόησε, έτσι, τις οικονομίες, Γαλλία, Πολωνία, Ιρλανδία, Ουγγαρία και Αυστρία, που καταψήφισαν τη συμφωνία, καθώς και το Βέλγιο που απείχε της ψηφοφορίας. Η χώρα μας ψήφισε υπέρ.

Υπενθυμίζω ότι πρόκειται για συμφωνία ανάμεσα στην ΕΕ και στις χώρες της Νότιας Αμερικής Αργεντινή, Βραζιλία, Ουρουγουάη και Παραγουάη.

Σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στην παγκόσμια οικονομία, όπου η ελευθερία των συναλλαγών δίνει τη θέση της στον προστατευτισμό, η συμφωνία Mercosur αποτελεί την εξαίρεση, καθώς αναβιώνει την ελευθερία των συναλλαγών.

Η συμφωνία αυτή υλοποιείται σε περίοδο, κατά την οποίαν η ΕΕ βρίσκεται σε δεινή θέση εξαιτίας του παραγκωνισμού της από τις ΗΠΑ, της παρατεταμένης ύφεσης, του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία, των συνεπειών του πολέμου Ιράν-Ισραήλ, αλλά και εξαιτίας της απόφασής της να στρατιωτικοποιηθεί, αναμένοντας τα φουσάτα της Ρωσίας.

Καθώς οι επί μέρους ευρωπαϊκές οικονομίες είναι, σε σημαντικό βαθμό, ανομοιογενείς, τα υποτιθέμενα οφέλη από την Mercosur, όπως και οι αναμενόμενες δυσμενείς επιπτώσεις, δεν μπορεί να είναι κοινές για το σύνολο των κρατών-μελών της ΕΕ.

Η συμφωνία προβλέπει την ανταλλαγή κτηνοτροφικών και αγροτικών προϊόντων με βιομηχανικά προϊόντα. Και, συνοπτικά, ο ευρωπαϊκός Βορράς, που αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα αποβιομηχάνισης, αποβλέπει στη συμφωνία Mercosur, ως σανίδα σωτηρίας. Ειδικότερα, η Γερμανία, που διέρχεται περίοδο εξαιρετικά δύσκολη, και που ελπίζει να πουλήσει αυτοκίνητα και μηχανήματα στις χώρες της Νότιας Αμερικής, που μετέχουν στη Mercosur.

Προκειμένου να προβλέψουμε τις πιθανές επιπτώσεις αυτής της συμφωνίας στα κράτη μέλη της ΕΕ, είναι απαραίτητο να διακρίνουμε αφενός το Νότο και αφετέρου το Βορρά.

Η συμφωνία Mercosur θα πλημμυρίσει τις ευρωπαϊκές αγορές με φθηνά κτηνοτροφικά και γεωργικά προϊόντα. Αν λησμονήσουμε ότι τα προϊόντα αυτά κατηγορούνται, από πολλές πλευρές, ως κακής ποιότητας και βλαπτικά για την υγεία των καταναλωτών, το μοναδικό κέρδος των Ευρωπαίων θα είναι οι χαμηλές τιμές τους. Σίγουρα, σε περίοδο, κατά την οποία, η παγκοσμιοποίηση υποβάθμισε τη μεσαία τάξη και περιόρισε σε μεγάλο βαθμό την αγοραστική της δύναμη, η εξασφάλιση βασικών διατροφικών προϊόντων, σε χαμηλή τιμή αποτελεί θετικό αποτέλεσμα.

Ωστόσο, τα παράπλευρα αρνητικά αποτελέσματα αυτής της συμφωνίας είναι απείρως σοβαρότερα. Πρόκειται, για τη σταδιακή απίσχναση της ευρωπαϊκής γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής. Ο περιορισμός της σημασίας της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής, υπέρ του τριτογενούς τομέα, είναι το φυσιολογικό αποτέλεσμα της ανάπτυξης. Στον ευρωπαϊκό, ωστόσο, Νότο, και ειδικά στην Ελλάδα, ο τριτογενής τομέας, με τη μορφή του τουρισμού, επισκίασε επικίνδυνα τους δύο άλλους. Έτσι, η ικανοποίηση της κατανάλωσης των κατοίκων τους εξαρτάται σε επικίνδυνα υψηλό βαθμό από εισαγωγές, που δημιουργούν αρνητικά εμπορικά ισοζύγια και άνοδο εξωτερικού χρέους. Ειδικά, σε ανώμαλες περιόδους, όπως η τρέχουσα, η εξασφάλιση κάποιου βαθμού αυτάρκειας, σε είδη πρώτης ανάγκης, είναι ζωτικής σημασίας.

Η πατρίδα μας, αφού υπέστη την κατάργηση παραδοσιακών γεωργικών της καλλιεργειών, εξαιτίας της ΚΑΠ, προκειμένου να μη μειωθεί η τιμή τους στη διεθνή αγορά, δέχθηκε στη συνέχεια τον ανελέητο βομβαρδισμό των Μνημονίων. Με αποτέλεσμα τη σημαντική υποχώρηση της παραγωγικότητάς της και την προϊούσα εξάρτησή της από εισαγωγές βασικών προϊόντων πρωτογενούς παραγωγής.

Δεδομένου ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει αυτοκίνητα και μηχανήματα από αυτά, που επιθυμούν να εξασφαλίσουν οι οικονομίες της Λατινικής Αμερικής, η Mercosur στην περίπτωσή της, θα καταστρέψει ότι απέμεινε από τον πρωτογενή τομέα της, χωρίς να το υποκαταστήσει με κάτι άλλο.

Και η συναίνεση συμβαίνει μετά το σκάνδαλο της ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και μετά τον αλύπητο και εν πολλοίς αδικαιολόγητο σφαγιασμό χιλιάδων ζώων. Δεν αποτελεί, συνεπώς, υπερβολή το συμπέρασμα, ότι για την Ελλάδα η Mercosur είναι η ταφόπλακα του πρωτογενούς της τομέα.

The post ΜERCOSUR. ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ ΤΟΜΕΑ first appeared on Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη.

Σε δύο άρθρα/φωτιά η εφημερίδα «δημοκρατία», που της αξίζουν τα πιο θερμά συγχαρητήρια, αποκαλύπτει επιτέλους τα αφεντικά, από τις πεζοδρομικές στρατιές των τρολλ, αλλά και της «Ομάδας Αλήθειας».

Τους ανεγκέφαλους, δηλαδή, που στοχεύουν, με άνωθεν (βεβαίως-βεβαίως) εντολές, γνωστούς Έλληνες πολίτες, των οποίων τα λεγόμενα και τα γραφόμενα δυσαρεστούν τα αφεντικά των τρολλ. Και το πάρτυ αρχίζει. Σε αυτό, όπως αναφέρονται και τα εμπεριστατωμένα άρθρα της «δημοκρατίας», συμμετέχουν και «δημοσιογράφοι», που δεν σέβονται την ιδιαίτερης φύσης αποστολή τους, αλλά αντιθέτως κατέρχονται σε ανεπίτρεπτα επίπεδα ανηθικότητας και φτήνιας, προκειμένου να…..Αλήθεια, προκειμένου τι; Διαθέτουν τον εαυτό τους οι περί ου ο λόγος (γνωστοί-άγνωστοι) «δημοσιογράφοι» για να δυσφημήσουν, με άνωθεν εντολές, καταξιωμένα άτομα της ελληνικής, και όχι μόνο, κοινωνίας;

Η «δημοκρατία», λοιπόν, αποκαλύπτει ότι οι στρατιές τρολλ, που εκτελούν συμβόλαια «δολοφονίας χαρακτήρων» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης» λαμβάνουν άνωθεν εντολές. Ο στόχος είναι η διασπορά φόβου, όπως υποστηρίζει η «δημοκρατία», ώστε αυτοί που επιλέγονται από τα τρολλ, για «επιχείρηση δυσφήμησης», να τρομάξουν και να πάψουν να εκφράζουν απόψεις, που δυσαρεστούν τους «άνωθεν».

Κατά τα άλλα….έχουμε «δημοκρατία», που εκφοβίζεται από τις στρατιές των τρολλ. Στο «θεάρεστο» αυτό έργο των τρολλ συνδράμουν και «χορηγούμενα ΜΜΕ», που αναμασούν αθλιότητες και ηλιθιότητες χωρίς, εμφανώς να έχουν ιδέα περί τίνων θεμάτων ομιλούν. Και, βέβαια, εδώ, ξεχωρίζουν εκείνα τα ΜΜΕ, που σέβονται τον κοινωνικό τους ρόλο και περιφρουρούν τη σοβαρότητά τους, από τα λοιπά ανυπόληπτα, που προδίδουν την εμπιστοσύνη των πολιτών. Και που ευτυχώς υπάρχουν, δίπλα στα αναξιοπρεπή.

Στην επίσημη «στρατιά» των τρολλ ανήκει, όπως έχει αποδειχθεί από σειρά αποκαλυπτικών δημοσιευμάτων στον ελληνικό Τύπο τον τελευταίο καιρό, αλλά και όπως υποστηρίζει και η «δημοκρατία», και η «Ομάδα Αλήθειας», που πληρώνεται από πολίτες ακριβώς για να επιτίθεται εναντίον τους («δημοκρατία» 9.2). Και που αν κρίνω από την επίθεσή τους, εναντίον μου, που άρχισε στα μέσα Ιανουαρίου, με διάρκεια δύο περίπου μηνών, δεν γνωρίζουν που «πάνε τα 4 κακά της μοίρας τους». Τουλάχιστον, μια και εμείς τους πληρώνουμε, ας φροντίσουν οι επικεφαλής τους, να τους επιλέγουν με στοιχειωδώς καλύτερα κριτήρια. Αναφέρομαι στην κοπτοραπτική, στην οποία επιδίδεται η περί ης «Ομάδα Αλήθειας», και με την οποία «τίμησε», πρόσφατα, δικά μου άρθρα και διαλέξεις. Από αυτά επέλεξε και….προβάλει φράσεις και απόψεις, που…. «θεωρούνται επικίνδυνες»!!! Που δεν είναι της αρεσκείας τους!!! Και που, κυρίως, αδυνατούν να κατανοήσουν!!! Τους διέταξαν, άνωθεν, να τα κατακρίνουν, και άρχισαν να γυρίζουν γύρω από το μαγγανοπήγαδο. Διερωτώμαι: είμαστε για γέλια ή για κλάματα;

Οπωσδήποτε, είναι σημαντικό να καταγραφεί ότι αυτά τα πολύτιμα ευρήματα της εξαιρετικής εφημερίδας «δημοκρατία» θεμελιώνουν τη δυνατότητα καταγγελίας του μοναδικού αυτού φαινομένου, στην ΕΕ. Δηλαδή τη σύσταση ειδικής παρακρατικής υπηρεσίας, από τρολλ, με αποστολή την απαξίωση και υποτίμηση, κατά προτίμηση γνωστών, επιφανών και αξιόλογων ανθρώπων, προκειμένου να επιτύχουν τον εκφοβισμό και τη σιωπή τους.

Συγκεκριμένα, αυτά τα ευρήματα της «δημοκρατίας» μπορούν να θεμελιώσουν αναφορά στην ΕΕ, για οργανωμένη παραβίαση ατομικών δικαιωμάτων, ελευθερίας λόγου και, φυσικά, καταπάτησης της δημοκρατίας, στη χώρα μας.

Ωστόσο, μέσα από την, επί 24ωρης βάσης καταδίωξή μου από τα τρολλ, που συνδυάστηκε, την ίδια εκείνη περίοδο, και με παραποίηση φωτογραφίας μου (για την οποίαν έχω υποβάλει μήνυση), αλλά και με απειλή εναντίον της ζωής μου (δεν γνωρίζω ποια ήταν η προέλευση των δύο τελευταίων αποπειρών εναντίον μου), είχα τη σπάνια ικανοποίηση να απολαύσω πολυάριθμες και πολύτιμες εκδηλώσεις φιλίας, εκτίμησης, αναγνώρισης, αλλά και αγανάκτησης, για το απαράδεκτο των εναντίον μου επιθέσεων, από πλήθος παλιών μου φοιτητών, συνεργατών, φίλων και αξιόλογων πολιτών.

Θα πρόσθετα, ακόμη, ότι τα τρολλ θα πρέπει να έχουν απογοητευτεί, και πιθανόν θα δέχθηκαν επικρίσεις και μείωση των απολαβών τους, από τα αφεντικά, εξαιτίας των σχολίων που συνοδεύουν τις κοπτοραπτικές τους επιδόσεις και τις λοιπές “πρωτότυπες” εμπνεύσεις εναντίον μου. Γιατί, στην πλειοψηφία τους ήταν εναντίον των «γνωστών-αγνώστων».

Και τώρα, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αναμένουμε τη συνέχεια των τρολλ, της «Ομάδας Αλήθειας», των λοιπών «γνωστών-αγνώστων», και ιδιαίτερα το πως θα επηρεάσουν την ελευθερία του λόγου, τη λογοκρισία, τη δημοκρατία και την ποιότητα της ζωής μας. Αναφέρομαι στο συνέδριο Athens, Alitheia Forum και στα συμπεράσματά του.

The post Στο έλεος των τρολλς και της Ομάδας Αλήθειας οι Έλληνες πολίτες first appeared on Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη.

Ο πόλεμος μεταξύ Ιράν-Ισραήλ, με τις ευλογίες των ΗΠΑ, παρότι επιδέχεται πληθώρα επί μέρους ερμηνειών, ωστόσο, κυρίαρχη είναι μία. Και είναι αυτή που προωθεί τον κεντρικό  στόχο των ΗΠΑ, την πολύπλευρη, δηλαδή, προσπάθεια περιορισμού της ταχύρρυθμης ανάπτυξης και παγκόσμιας επιρροής της Κίνας. Δεν πρόκειται πια για πόλεμο, όπως στο παρελθόν, με το δικαιολογητικό επιβολής της φιλελεύθερης δημοκρατίας, σε λαούς-παρίες ή, ακόμη, και για συρράξεις με δικαιολογητικό την εξαφάνιση της τρομοκρατίας.

The post Τα γιατί και το μετά του πολέμου στο Ιράν first appeared on Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη.