Άνοδος της γελοιότητας Του Γιώργου Καραμπελιά

Κάποτε υπήρχε ένα έθνος. Ένα έθνος που, ακόμα και στις χειρότερες στιγμές της παρακμής του, μπορούσε να προτάσσει αναστήματα σαν τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, τον Πλήθωνα Γεμιστό, τον Μάρκο Ευγενικό, τον Γεννάδιο. Γι’ αυτό και μετά την ήττα, που έμοιαζε καθολική και τελεσίδικη, μπόρεσε να ξανασηκωθεί, όπως σηκώθηκε τόσες και τόσες φορές από τότε που, με την ρωμαιοκρατία, αρχίζει η μακρά καθοδική πορεία του ελληνισμού. Γραικύλους, καραγκιόζηδες και τσανακογλύφτες γνώρισε πολλούς ο ελληνισμός, τόσο στη ρωμαιοκρατία –όταν και εφευρέθηκε και ο όρος γραικύλος (Graeculus) – όσο και σε άλλες ιστορικές στιγμές. Ωστόσο διέθετε πάντοτε εκείνα τα αναστήματα που ανέκοπταν τις καταβαραθρώσεις και έδιναν και πάλι δύναμη στο γένος να συνεχίσει: Βασίλειος Βουλγαροκτόνος, Βασίλειος Διγενής Ακρίτης, Ιωάννης Βατάτζης, Κύριλλος Λούκαρις, Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, Ευγένιος Βούλγαρις, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Διονύσιος Σολωμός, Ιωάννης Καποδίστριας, Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, Ελευθέριος Βενιζέλος, Ίων Δραγούμης, Κωνσταντίνος Καβάφης, Άρης Βελουχιώτης, Γιώργος Σεφέρης, Ευαγόρας Παλληκαρίδης, Μάνος Χατζηδάκης…

Περισσότερα

 

Γιώργο, γειά σου! Μου άρεσε πολύ το κείμενό σου, γιατί δυστυχώς λέει πολλές αλήθειες. Ωστόσο, για να εξακολουθώ να ζω, έχω ανάγκη να πιστεύω πως το Έθνος θα ξαναστηθεί στα πόδια του. Έστω, σε 30ή 40 χρόνια, όταν δεν θα υπάρχουμε, θα μεγαλουργήσει ξανά.

Το φοβερό ατύχημα, και ατύχημα διάρκειας για την Ελλάδα, ήταν αυτοί που την κυβέρνησαν τις τελευταίες δεκαετίες, και που ακολουθούν ποιοτικά μια συνεχή πτωτική φορά. Ίσως όμως και να μην τα λέω και τόσο καλά, γιατί υποτίθεται ότι έχουμε Δημοκρατία, και στη Δημοκρατία ο λαός «εκλέγει εκάστοτε τους καλύτερους»! Εδώ, βέβαια, χρειάζεται μεγάλη συζήτηση. Όπως, πολλή συζήτηση χρειάζεται και για το κύμα των «λαϊκιστών»(έτσι αποκαλούν οι παραδσιακοί πολιτικοί τους νέους που στράφηκαν εναντίον της παγκοσμιοποίησης). Γι αυτό σου λέω, πως δεν έχουν όλα χαθεί και πως ήδη έχει ξεσηκωθεί διεθνώς μια αντίδραση. Μπορεί να μην είναι, ποιοτικά, η καλύτερη περίπτωση, αλλά αποτελεί μια πρώτη υπόσχεση αλλαγής του εθνομηδενισμού, της παγκοσμιοποίησης και της παγκόσμιας διακυβερνησης. Άλλωστε, εισβάλουν και οι Κινέζοι, που θα αλλάξουν τα πάντα στη Δυση.

Καλή Χρονιά,

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη